ผู้ที่เข้าใจแล้วว่าพระพุทธศาสนาสอนเรื่องทุกข์ และการดับทุกข์ ก็จะได้รับการแนะนำใหู้รู้จักเครื่องมือสำหรับการปฎิบัติธรรมได้แก่ สติ และ สัมปชัญญะ
พวกเราต้องพยายามใ้ห้เรารู้ทันสิ่งที่ำกำลังปรากฎกับจิต เช่น ความลังเลสงสัย ความอยาก ความกังวล ความสุข ความทุกข์ ฯลฯ เป็นการหัดให้มี สติ ซึ่งเป็นเครื่องมือรู้อารมณ์ที่กำลังปรากฏ และเฝ้ากระตุ้นเตือนให้ทำความรู้ตัว ไม่เผลอ ไม่ว่าจะเผลอส่งจิตไปทางตา หู จมูก ลิ้น กาย หรือใจ ส่วนมากก็จะเผลอกันทางตา กับทางใจ คือ หลงเข้าไปอยู่ในโลกของความคิด กับเผลอไปเพ่งจ้องอารมณ์ เอาสติจ่อแน่นเข้าไปที่อารมณ์ที่กำลังปรากฏ การกระตุ้นความไม่เผลอ และไม่เผลอเพ่ง ก็คือการพยายามให้พวกเรามี สติสัมปชัญญะ คือความรู้ตัวไว้เสมอๆ
No comments:
Post a Comment