เราชนะแล้ว

จูเฬกสาดก พราหมณ์ผู้ถวายทานแด่พระศาสดา

พราหมณ์ "จูเฬกสาฎก" (จู-เล-กะ-สา;ดก)และนางพราหมณีผู้เป็นภรรยาทั้งคู่มีผ้าห่มผืนเดียวเพราะฉะนั้นตอนไปฟังธรรมก็ต้องผลัดกันไปโดยภรรยาไปตอนกลางวันแล้วก็กลับมาผลัดให้สามีไปตอนกลางคืนพอสามีฟังธรรมแล้วก็เกิดศรัทธาอยากถวายของแด่พระพุทธเจ้า แต่สำรวจดูแล้วไม่มีอะไรจะถวายได้นอกจากผ้าที่ห่มอยู่
แต่เพราะมีอยู่แค่ผืนเดียวพอคิดปุ๊ปความตระหนี่ก็เกิดปั๊ป พูดกับตัวเองว่า "จะให้ได้อย่างไรเดี๋ยวตอนเช้าภรรยาจะเอาที่ไหนห่ม"
พราหมณ์สามีสู้กับจิตใจตัวเองตั้งแต่หัวค่ำ
ตอนยามที่หนึ่งและยามที่สองจิตคิดจะให้เกิดครั้งเดียวแต่จิตที่คิดจะไม่ให้เกิดเป็นพันครั้ง
กระทั่งถึงยามที่สามจึงตัดสินใจได้เด็ดขาดนำผ้าผืนเดียวที่มีอยู่ไปถวายพระพุทธเจ้าพอถวายเสร็จด้วยความปีติพราหมณ์เปล่งเสียงอุทานว่า "ชิตํ เม ชิตํ เม" (เราชนะแล้วๆ)
วันนั้นพระเจ้าปเสนทิโกศลนั่งฟังธรรมอยู่ด้วยได้ยิน จึงให้คนไปถามว่าชนะอะไร
พราหมณ์ก็ตอบว่าไม่ได้ชนะอะไรหรอกแต่ชนะใจตัวเอง
พระเจ้าปเสนทิโกศลทรงเกิดความเลื่อมใสจึงพระราชทานผ้าและทรัพย์สินให้พราหมณ์จำนวนมากจากคนยากจนเข็ญใจจึงกลายเป็นคนมีอันจะกินใจชั่วข้ามคืน


Cr : นิตยสาร Secret Magazine

posted from Bloggeroid