บาปไหม?

วันหนึ่งมีนายทหารผู้ใหญ่ท่านหนึ่งมากราบคารวะท่านอาจารย์ชาที่วัดหลังจากได้ทักทายปราศรัยกันตามสมควรแล้ว นายทหารท่านนั้นจึงถามปัญหาข้อข้องใจบางอย่างกับท่าน
ถาม “กระผมมีความสงสัยมานานแล้ว เกี่ยวกับเรื่องศีลข้อที่ว่าห้ามไม่ให้ฆ่าสัตว์ข้อนี้นะครับถ้าสมมติว่าเราตั้งใจว่าจะไม่ฆ่าเขา แต่ทีนี้เขาจะมาฆ่าเรา ถ้าอย่างนี้
แล้ว จะทำอย่างไรครับ? เช่นพวกศัตรูแผ่นดินนั่นแหละครับ ถ้าเราไม่ฆ่าเขาแต่เขาจะฆ่าเรานี้จะมีวิธีแก้อย่างไร ?
อาจารย์ชา “ไม่ใช่อย่างนั้นพระพุทธเจ้าไม่ได้สอนอย่างนั้น ท่านไม่ได้สอนว่า ให้นาย ก. ฆ่านาย ข. แต่นาย ข. อย่าไปฆ่านาย ก. ท่านไม่ได้ว่าอย่างนั้นศีลข้อที่ห้ามไม่ให้ฆ่านี้ ห้ามทุกฝ่าย นาย ก.
ก็อย่าฆ่านาย ข. และนาย ข. ก็อย่าฆ่านาย ก.
พระพุทธเจ้าท่านสอนอย่างนี้และถ้าจะถามว่าเมื่อเขาจะฆ่าเราเราจึงฆ่าเขาอย่างนี้นจะบาปไหม?
ก็ตอบว่ามันต้องบาปซิจึงต้องฆ่ากันอย่างนั้นถ้าพ้นจากเรื่องบาปมันก็ต้องไม่ฆ่ากัน อันนี้มันเป็นเรื่องของโลก เรื่องของโลก เขาก็เป็นอยู่อย่างนี้
เพราะมันเป็นโลก มันจึงฆ่ากัน จึงได้เบียดเบียนกัน ถ้าไม่อย่างนั้น โลกก็เป็นธรรมะ เท่านั้น
ดังนั้น ผู้มีปัญญาจึงหาทางออก พระพุทธเจ้าจึงทิ้งหมดเลย ท่านเห็นว่า โลกมันมีบาปมาก สกปรกมาก
ทีนี้สำหรับพวกเราที่ยังอยู่ในโลก เราจะทำอย่างไร?
เราก็ต้องใช้ปัญญาถ้ามีปัญญาจะรักษาศีลก็ง่ายมีปัญญาแล้วศีลก็สมบูรณ์ ถ้าขาดปัญญา ศีลก็จะรักษา
ไม่ได้ เรื่องศีล สมาธิ ปัญญาทั้งสามสิ่งนี้มันเป็นไวพจน์ซึ่งกันและกัน มันเกี่ยวเนื่องกันอยู่
อาตมาจะเปรียบเทียบให้ฟังสักข้อหนึ่งว่า
เหมือนสุนัขบ้าหรือหมาบ้านั้นมันเที่ยวไล่กัดใครต่อใครให้วุ่นวายอยู่ กัดคนโน้นแล้วกัดคนนี้ ทีนี้มีคนๆ
หนึ่งคิดขึ้นว่าต้องฆ่ามันเสียจึงจะจบเรื่อง
เพราะหมาบ้าตัวนี้มันทำความเดือดร้อนแก่คนทั้งหลายคนๆนั้นจึงฆ่าหมาบ้าตัวนั้นเสีย ทีนี้ ถ้าจะถามว่าบาปไหม? เราจะตอบว่าอย่างไร?
เราก็ต้องตอบว่า ถึงบาปมันก็เป็นประโยชน์แก่คนส่วนมาก เราจะเอาอย่างนั้นไหม?
ถ้าฆ่าแล้วไม่เดือดร้อนกับไม่ฆ่าแล้วหมามันกัดคน?
ศีลถ้าทุกผู้ทุกคนรักษาได้บ้านเมืองก็จะไม่วุ่นวาย โลกจะไม่เดือดร้อน เพราะมันมีคนไม่รักษาศีลปัญหาทุกอย่างจึงเกิดขึ้น ความเดือดร้อนจึงได้เกิดขึ้น
สร้างความยุ่งยากให้ผู้ปกครองบ้านเมือง เป็นทุกข์กันไปหมด ที่ท่านห้ามไม่ให้ฆ่าสัตว์นับตั้งแต่มดแมลงขึ้นไปนั้น เพราะว่าถ้ามันฆ่ามดแมลงได้ นกหนูมันก็ฆ่าได้เป็ดไก่วัวควาย หรือช้างหรือม้ามันก็ฆ่าได้ และ
ถ้าฆ่าช้างฆ่าม้าได้ มันฆ่าคนได้ ในที่สุดมันจะฆ่าพระอรหันต์ก็ได้ เรื่องมันต่อไต่ไปอย่างนี้ท่านจึงห้ามเสียให้หมดเลย ไม่ให้ฆ่าอะไรทั้งนั้น
แม้แต่มดแมลงก็ไม่ให้ฆ่าแต่ถ้ามันต้องฆ่าจะเป็นอย่างไร? มันจะ เป็นอย่างไร มันก็เป็นโลกเท่านั้น ในที่สุดแล้ว
ผู้ที่มีปัญญาย่อมหาทางออกให้มันน้อยที่สุดจนไม่มีอะไรเลยโน่นแหละพอจะเข้าใจหรือยัง?”

ธรรมะหลวงปู่ชา

Cr.. วัดหนองป่าพง