นิทานร้อยวันเรื่อง "ข้าวสามห่อ"
ทุกวัน..ก่อนไปโรงเรียน เด็กน้อยจะมารับข้าวสองห่อ ที่แม่ทำให้นำ ไปกินที่โรงเรียนสม่ำเสมอ ยามกลับบ้านตอนเย็นแม่ก็จะเตรียมข้าวอีกห่อเป็นห่อที่สาม ยามเมื่อ ลูกชายกลับมาถึงบ้าน นานวันลูกชายเติบโตขึ้น
แม่ก็เริ่มชราแก่มาก มาก.. จนเดินไม่ได้ เป็นที่น่ารำคาญใจของเจ้าลูกชายคนเดียว เหลือเกิน …เพราะเขาต้องคอยหาข้าว หาน้ำให้แม่แก่ๆที่พูดน้อย บ่นน้อยของเขาทุกวัน ที่ท่านไม่พูดก็เพราะว่ากลัวลูกจะรำคาญแต่ก็ไม่วาย ที่ลูกชายเบื่อที่จะเลี้ยงดู
ชายหนุ่มคิดในใจ ว่า สักวันจะแบกแม่แก่ๆ ไปปล่อยให้ตายอยู่ในป่า …และวันนี้ เจ้าลูกชาย ได้ตัดสินใจแล้ว เพราะขี้เกียจเลี้ยงดูส่วน แม่จะเป็นจะตายอยู่ในป่าก็ช่าง เขาจึงบอกแม่ว่า แม่...วันนี้เราจะไปเที่ยวป่ากัน
ส่วนแม่...รู้ดีว่าลูกชายตั้งใจนำเธอมาทิ้ง นางจึงบอกลูกชายว่า ลูกแม่...แม่ขอข้าวห่อให้แม่ซัก...สามห่อนะ
ระหว่างทาง แม่ไม่พูดไม่จา…ไม่ถาม…ไม่ว่าอะไร…
เมื่อมาถึงทางเข้าป่า นางผู้ชรา..แม่ผู้ที่ลูกไม่รักได้แอบวางข้าวหนึ่งห่อไว้บนพื้นที่ปากทาง เมื่อเข้าป่ามาได้ซักพักหญิงชราก็แขวนข้าวห่อที่สอง ไว้บนต้นไม้ และเมื่อเดินมาถึงปลายทางป่าลึก
ไกลมากแล้ว…..ลูกชายพูด และวางแม่ของเขาลงบนโขดหิน แล้วเจ้าลูกชายก็ หันหลังเดินกลับ ทางเดิมไปทันที…
… ตอนนี้เอง แม่ ก็ได้ตะโกน ตามหลังลูกชายไปว่า …
“ลูก ข้าวห่อของแม่เจ้านำไป กินซิ เขาหิวจึงรีบ กินข้าวเพราะความหิวโดยไม่สนใจแม่ ว่าแม่ของตัวเองจะหิวหรือไม่ เพราะตัวเองไม่ได้เตรียมข้าวมาเพราะมัวแต่จะนำแม่มาทิ้ง เมื่อกินเสร็จเขาตัดสินใจเดินออกไปทันที่โดยไม่นึกถึงว่าแม่จะหิวหรือไม่
แม่...ตะโกนบอกอีกครั้ง เดินดีๆนะจะได้ไม่หกล้ม กลับทางเก่าละ จะได้ไม่หลงทาง…”เมื่อลูกชายของนางเดินจากไป ระหว่างทาง เขาเริ่มหิวอีกครั้ง นี่มันก็หลายชั่วโมงแล้ว พลัน...สายตาก็เหลือบไปเห็นห่อข้าวของแม่ที่แขวนอยู่บนต้นไม้ เขาจึงรีบกินเพราะความหิว เมื่ออิ่มแล้ว เขาจึงเดินทางต่อ ไม่นานฟ้าก็เริ่มมืด
เมื่อถึงปากทาง เขาพบห่อข้าวห่อที่สามของแม่ วางอยู่บนพื้นพร้อมกระดาษเล็กๆ เขาหยิบ มันขึ้นมาเปิดดู ใจความบนกระดาษใบเล็กๆเขียนว่า ” แม่คิดถึงลูกเสมอ ไม่มีวันใดที่แม่จะยอมให้ลูกของแม่หิว นี่คือข้าวห่อที่สามของแม่ที่มันจะพอจะทำให้ลูกของแม่อิ่ม และพอที่จะทำให้ลูกของแม่ มีกำลังเดินทางกลับบ้าน อย่างปลอดภัย” รักลูกมาก...แม่”
ยามแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้
ยามป่วยไข้ หวังเจ้า เฝ้ารักษา
เมื่อถึงยาม ต้องตาย วายชีวา...หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ
ขอบคุณเครดิต
^_______^
BY : เด็กวัด ...ฟ้าถล่มดินทลาย
No comments:
Post a Comment