สิ่งทั้งหลายมันเกิดมาจากภายใน ไม่ใช่
จากภายนอก ภายในจิตใจของเรา
มรรคผลก็อยู่ภายใน สวรรค์นิพพานก็อยู่ภายใน
สุขทุกข์ก็อยู่ภายใน ไม่ใช่อยู่ภายนอก
ตัวพระพุทธศาสนานั่นก็อยู่ภายใน
ปริมณฑลของศาสนาคือกว้างศอกยาววาหนาคืบ
พระพุทธเจ้าให้เราละความชั่วทางกาย
ทางวาจาและทางใจ ท่านไม่ได้ให้ละความชั่ว
จากที่อื่น จากกายจากใจเท่านี้ล่ะ
ความสุขทุกข์ก็ไม่ได้มาจากที่อื่น เกิดขึ้นจาก
ในกายของเรา
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงว่าให้ฟังข้างใน
การประพฤติการปฏิบัติ ถ้าเราไปดูแต่ข้างนอก
ไปฟังแต่ข้างนอก เราก็มองไม่เห็น
หรือเห็นแต่มันละไม่ได้วางไม่ได้
เปรียบอุปมาอุปไมยเหมือนกับเรายกของหนักๆ
ถ้าเรารู้จักว่ามันหนักแล้ว เราก็วาง
ถ้าเราไม่รู้จักหนัก มันก็ไม่วาง นี่แหละฉันใดก็ฉันนั้น
เมื่อรู้ว่าไม่มีแก่นไม่มีสาร ไม่มีสาระ
มันก็เลิกก็ละได้ นี่เป็นข้อสำคัญ
..พระธรรมเทศนา โดยหลวงปู่ฝั้น อาจาโร..

No comments:
Post a Comment