27.4.14

จิตเดิม



จิตเดิมแท้

เรื่องของจิตนั้นมันเปนนามธรรมที่ไม่อาจสัมผัสจับต้องได้ด้วยสิ่งอันเปนรูปธรรมมันไม่มีขนาดความกว้างยาวไม่มีมวลไม่มีน้ำหนัก แต่มันเปนสิ่งที่ละเอียดมากที่สุดแต่เจ้าจิตนี้เองเปนต้นเหตุต่างๆ ที่เรากำลังประสบกันอยู่ ทุกวันนี้เพราะจิตเราจึงเกิดเปนตัวเปนตน เพราะจิตเราจึงมีความสุขและ ความทุกข์ เพราะจิตเราจึงได้ค้นพบพระนิพพานอันแสนประเสริฐจิตไม่มีตัวไม่มีตน แต่จิตกลับยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใด จิตเปนเหตุตั้งต้นของความ สุขและความทุกข์ที่เราได้รับ ทั้งที่จิตไม่มีตัวตน แต่จิตกลับสามารถนำเอาเรา เข้าไปสู่ความสุข ความทุกข์ และการเวียนว่ายตายเกิด จิตเปนความว่างเปล่าที่ไม่มีตัวไม่มีตนมันเปนธาตุรู้ที่รับรู้ความรู้สึกที่อยู่ ภายในตัวของเรา มนุษย์ทุกคนต่างมีจิตและเปนไปตามจิตที่คิดปรุงแต่งไป ต่างๆ นานา แล้วแต่ว่าอวิชชาภายในจิตดวงนั้นมันจะมีมากน้อยแค่ไหน จิตบางดวงมีอวิชชาความยึดมั่นถือมั่นมากการที่จะกลับสู่จุดเริ่มต้นของจิตอันเปนจิตเดิม แท้ หรือตัวตนที่แท้จริงของจิต จึงเปนไปได้ยากมนุษย์ทั้งหลายต่างสามารถหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดด้วยที่ว่าจิตเปนผู้รู้และจิตเปนผู้ที่เกิดปญญา เมื่อจิตเกิดปญญาความรู้แจ้งเห็นจริงแล้ว อวิชชาความหลงเข้าใจผิดก็จะหมดไปดวงจิตนั้นก็หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารนี้ออกไปได้หากจิตยังคงมีอวิชชาจิตดวงนั้นก็ยังคงต้องรับกรรมเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในมิติ แห่งความคิดความฝนนี้ต่อไปอย่างไม่มีวันจบวันสิ้น ความฝนเรื่องหนึ่งจบลงไป ความฝนเรื่องใหม่ก็ปรากฏตัวขึ้นมารองรับมิติแห่งความคิดความฝนในทันทีดวงจิตจะหาทางหลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดไม่ได้ การปฏิบัติธรรมคือเข้าถึงจิตเดิมแท้ จิตอันเปนสิ่งเดิมแท้ ขาดจิตแล้วมนุษย์ไม่สามารถอยู่ได้ร่างกายอันเปนแม่ธาตุที่มาประชุมรวมกันก็ต้องแยกย้ายแตกสลายไปในที่สุดแต่จิตเองไม่เคยดับ ไม่เคยแตกสลาย เพราะจิตเปนธาตุรู้ที่สะสมเรื่องราวอวิชชาเอาไว้ในจิตและเวียนว่ายตายเกิดตามมิติภพภูมิต่างๆ ไปเรื่อยๆตามอวิชชาความหลงแห่งจิตนั้นจิตยึดที่ไหนปรุงที่ไหนย่อมเกิดเปนตัวเปนตนขึ้นที่นั่นเสมอการเกิดจึงเปนไปตามอำนาจของจิตนั่นเอง จิตอยู่ในใจเรา แต่เราค้นหาจิตไม่เจอ เมื่อเราพยายามที่จะค้นหาจิตจาก ความนึกคิดหรืออารมณ์ จิตยิ่งหนีเราออกไปไกล แต่หากเราหยุดการนึกคิด หรืออารมณ์จิตกลับมาอยู่ในใจเรา เพราะจิตเปนส่วนหนึ่งที่สำคัญมากของคนเราแท้ที่จริงแล้วจิตก็คือความรู้สึก รู้นึก รู้คิดของเรานั่นเอง เพียงแต่ว่าจิตเดิมแท้นั้นถูกปกคลุมด้วยอวิชชาความหลง และอาการปรุงแต่งจนกระทั่งเราไม่สามารถที่จะสัมผัสกับดวงจิตที่แท้จริงของเราได้เราจึงต่างพยายามที่จะแสวงหาดวงจิตเดิมแท้ เพื่อพัฒนาจิตเดิมแท้สู่ หนทางพระนิพพานต่อไป จิตเดิมแท้เปนนามธรรมที่ต้องอาศัยวิธีการอบรมจิตเท่านั้น จึงจะสามารถเข้าถึงจิตเดิมแท้ได้อุบายกรรมฐานจึงเปนสิ่งที่ผู้ปฏิบัติใช้อบรมจิตให้เกิดมีเครื่องรู้แทนความคิดให้จิตพรากออกมาจากความคิดจนจิตเปนอิสระอยู่เหนืออำนาจการครอบงำของอวิชชาและมายาแห่งความคิด อาการของจิตในลักษณะนี้เองที่สามารถพัฒนาไปสู่ปญญาแห่งความรู้แจ้งเห็นจริงอันเปนปญญาพระนิพพานปญญาที่สามารถนำพาดวงจิตให้หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร ที่ดวงจิตทุกดวงต่างแสวงหา.


ที่มา-ไทยโพสต์

นิพพานรอการค้นพบ หนังสือที่รวบรวมเนื้อหาว่าด้วยธรรมะแบบชาวบ้านที่น่าสนใจจากคอลัมน์ สมาธิชาวบ้าน ซึ่งตีพิมพ์ทุกวันอาทิตย์ในหนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ หาซื้อได้ แล้วที่ร้านหนังสือซีเอ็ดทุกสาขา
posted from Bloggeroid

คนมีธรรม