วิธีสร้าบุญที่ได้บุญมาก คือ ภาวนา หน้าที่ในตอนภาวนา นั่งขาขวาทับขาซ้าย.. นั่งตั้งกายให้ตรง..รำรงสติไว้เฉพาะหน้า.. พยายามสังเกตุความรุ้สึกลมหายใจเข้าออก..แบ่งเป็น3 ระยะ 1 เมื่อลมหายใจเริ่มเข้า 2ขณะลมหายใจกำลังเข้า 3 เมื่อลมหายใจหยุด ....1 เมื่อลมหายใจเริ่มออก 2..ขณะลมหายใจกำลังออก ..3 เมื่อลมหายใจหยุด และใส่คำบริกรรมเบาๆ หายใจเข้า พุท หายใจออกโธ..... หรือพองหนอยุบหนอ เมื่อพยายามสังเกตุดูความรุ้สึกอยู่เช่นนี้ ความคิดที่เป็นบาปอกุศลตัวใหม่ที่ยังไม่เกิด ก็ไม่สามารถที่จะเกิดขึ้นได้ ความคิดที่เป็นบาปอกุศลที่เคยเกิดขึ้นแล้วก็พลันค่อยๆดับไป ในขณะที่กำลังพยายามสังเกตุความรุ้สึกลมหายใจ พร้อมกับใส่คำบริกรรมพุทโธเบาๆ.. หรือพองหนอยุบหนอ ใจเริ่มสงบเยือกเย็นบุญกุศลใหม่ทียังไม่เกิดก็กำลังเกิดขึ้น... เมื่อพยายามสังเกตุความรุ้สึกลมหายใจต่อไปอยู่.. บุญกุศลที่เกิดขึ้นแล้วก็จะตั้งอยู่นาน หรือที่เรียกว่าเรากำลังตามรักษากุศลไว้ไม่ให้เสื่อมไป ตอนนั่งสมาธิ หรือตอนนอนก้ทำได้ ตอนนอนเราก็พยายามสังเกตุดูความรุ้สึกลมหายใจและบริกรรมพุทโธหรือพองหนอยุบหนอไปเรื่อยๆจนกว่าจะนอนหลับ แต่ให้พยายามสังเกตุดูว่าเราจะนอนหลับไปตอนไหน..ตอนลมหายใจกำลังเข้า หรือตอนลมหายใจกำลังออก..หรือตอนหยุดหายใจ...และทำด้วยใจปล่อยวางไม่เกร็งเกินไป เมื่อตื่นขึ้นมามีโอกาสนึกได้เมื่อไหร่ก็ทำเมื่อนั้นทำต่อไปเรื่อยๆ บุญกุศลก็จะพอกพูนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ฯ(หมั่นพยายามสังเกตุดูความรุ้สึก3ระยะ 1เมื่อลมหายใจเริ่มเข้า-เมื่อลมหายใจเริ่มออก.... 2ขณะลมหายใจกำลังเข้า-ขณะลมหายใจกำลังออก .....3เมื่อลมหายใจหยุดเข้า-เมื่อลมหายใจหยุดออก ) เดินจงกรมก็เหมือนกันพยายามสังเกตุดูความรุ้สึกของเท้าที่กำลังก้าวไป 1...เริ่มขยับเท้า 2...ขณะเท้าย่างไป 3.... ขณะหยุดเดิน ผู้ใดหมั่นพยายามสังเกตุดูความรุ้สึกกายได้ชื่อว่ากำลังปฏิบัติธรรมเพื่อรักษาบุญสร้างกุศลให้ตนเอง สาธุ สาธุ สาธุ
