พระพุทธเจ้าทรงเตือนชาวโลก
ให้พิจารณาเสมอว่า
“วันคืนล่วงไปๆ บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่”
เมื่อปีเก่าได้ล่วงไป
ปีใหม่เวียนมาอีกคำรบ
มิ่งมิตรต่างส่งมอบความปราถนาดีให้แก่กัน
ด้วยภาพและช่อดอกไม้แสนงาม
เราเรียกกันว่า “ส่งความสุข”
เพราะยามได้เห็นรูป สี และสัณฐาน
อันแย้มบานเอิบอิ่ม
ย่อมยวนใจให้เคลิ้มไปในอารมณ์สุข
แต่ไม่ช้า กาลเวลาจะกลืนกลบ
ลบความหมดจดสดงามนั้นให้โรยรา
จะมีดอกไม้ใดในโลก
จะคงกลีบงามตามใจเราปรารถนา
ความสุขที่เราหมาย
จึงเป็นของชั่วคราว
ตามมาไม่ช้าก็เร็ว
ด้วยความวิบัติพลัดพราก
ผู้หลงแสวงหาสุขจากรูปรส
จึงดุจลิ้มชิมน้ำหวาน
อันเคลือบไว้ด้วยยาพิษขม
สำหรับโลกแล้ว
ไม่มีความสุข
ชนิดที่ปราศจากทุกข์
เป็นของคู่เลย..
ที่มา--okanation.net
No comments:
Post a Comment